Гродзенскі гарвыканкам забараніў школьнікам удзельнічаць у канферэнцыі 30 красавіка 2008 года
Па загаду гарвыканкама з праграмы гарадской школьнай канферэнцыі выкінуты прозвішчы вучняў, якія прымалі ўдзел у абароне цэнтра Гродна
Яшчэ не заціхла водгулле забароны ўдзелу ў гарадской юбілейнай навуковай канферэнцыі двум дактарам гістарычных навук, вядомым беларускім гісторыкам А. Смаленчуку і А. Краўцэвічу, а гарадскія ўлады ўжо спрабуюць пераўтварыць успадабаны імі метад барацьбы з гісторыяй у традыцыю. На гэты раз забарона кранулася не масцітых гісторыкаў, а … дзяцей – вучняў гродзенскай сярэдняй школы №28.
Амаль год таму некалькі таленавітых дзесяцікласнікаў, вучняў гэтай школы, знялі фільм, прысвечаны так званай “рэканструкцыі” Гродна. Наіўныя маладзёны арганізавалі прэзентацыю гэтага фільма ў роднай навучальнай установе. У выніку, пасля таго, як гэты факт стаў вядомы мэру горада А. Антоненку, сваімі працоўнымі месцамі ледзь не паплаціліся загадчык гарадскога упраўлення адукацыі С. Блажэй, дырэктар школы М. Ахметаў і настаўнік школьнікаў, загадчык школьнага музея І. Рабкоў. Бацькоў школьнікаў (а некаторыя з іх займаюць даволі значныя пасады ў пагранічнай службе і КДБ) папярэдзілі па службовай лініі.
Здаецца, канфлікт быў вычарпаны, аднак няма межаў подласці і злапомнасці. 22 красавіка 2008 г. у ліцэі №1 г. Гродна мелася адбыцца 10-я юбілейная канферэнцыя “Миры моего Я”. Мэр горада патэлефанаваў дырэктару СШ №28 Ахметаву і загадаў забараніць удзел у канферэнцыі І. Рабкову і яго вучням А. Батуру і М. Латомскаму. Дырэктар ліцэя №1 А. Панцэвіч хуценька перарабіў праграму канферэнцыі, выкінуўшы адтуль імёны згаданых вучняў.
Справа, зразумела, не ў тым, што школьнікі збіраліся выступіць з дакладамі аб разбурэнні гістарычнага цэнтра Гродна. Даклад вучняў быў прысвечаны гісторыі гродзенскай лютэранскай абшчыны, а даклад І. Рабкова называўся: “Патрыятычнае выхаванне школьнікаў на прыкладзе музея 29-й арміі”. Але, як бачым, “патрыятычнае выхаванне” і тым больш праўдзівая гісторыя не бяруцца ў разлік, калі трэба звесці рахункі з тымі, хто не дагадзіў, ня важна, ці гэта доктар навук, ці гэта школьнік.
З праграмы гарадской навуковай канферэнцыі, якая пройдзе 29 красавіка, імёны школьнікаў і іх настаўніка таксама выкінулі.
Ну, але тыя асабліва не пакрыўдзяцца, бо гэтыя псеўданавуковыя канферэнцыі нікому ніякай крыўды не прыносяць. Затое зробленая хлопцамі справа – зняты імі фільм – назаўсёды застанецца аб’ектыўным сведчаннем таго, што адбывалася і адбываецца ў Гродне. Усе жадаючыя могуць яго паглядзець.
Спадчына (Гродна, 2007)
Частка 1
Частка 2
Частка 3
Частка 4
Апошнія каментарыі:
xD
26-07-2009, 18:14
а почему все считают, что авторы фильма против нынешнего режима? Мне очень смешно читать как тут все патриотично настроены ... Неужели просто рассудок многие потеряли? Иногда надо делать выводы не только, посмотрев фильм, но и пообщавшись с авторами ...
Alena
19-12-2008, 15:23
Цудоўнае відэа, я вельмі-вельмі ўдзячна вам, дарагія рэжысэры, што вы адважыліся зняць такі фільм! Проста малайцы, вы сапраўдныя патрыёты! І не звяртайце ўвагі на такіх маргіналаў, як каментар "Я", ці іншых падобных яму лукашыстаў! Яны проста бедныя людзі, іх трэба шкадаваць, яны не маюць той Беларусі, якую маем мы, яны пустыя, іх проста не існуе для гісторыі! А тыя, хто знішчае нашую спадчыну, яшчэ адкажа за свае ўчынкі, я ведаю гэта... Трымайцеся! Разам мы мацнейшыя!) З павагай, Алена
Я
25-08-2008, 10:05
Посмотрел... Скажу честно -- фуфло... Ладно ребята, но у них есть старшие товарищи, которые должны были хотябы исключить противоречия в тексте... Ну а качество исполнения, полное "Г"... Свадьбы и то качественнее делаются...
Oj Grodnienko, oj Grodnienko.
Ciebie kocha ktoś tak cienko,
że nie minie pokolenie,
jak zostaną z ciebie cienie.
Wszystko w tobie przebudują,
przefarbują, przemalują,
że nie będzie ani śladu
dawniejszego w tobie ładu.
Twoją przeszłość i pamiątki
historyczne cudne kątki,
zniszczą fale nowej mody,
nowych ludzi blufarody.
Smutne w prasie było zdanie:
pan Jodkowski na wygnanie
został z Grodno przeniesiony,
choć tu działał niestrudzony.
Szperał, zbierał, badał, skłądał,
przeszłość polską opowiadał...
W każdym innym świata kraju
jest w szlachetnym to zwyczaju,
by nagrodzić takich ludzi,
których praca podziw budzi.
Lecz inaczej dzisiaj w Grodnie.
Cenią pracę tu niegodnie,
zamiast dzięki i uznania
każą dzielic los wygnania.
Ksiądz Ludwik Sawoniewski, 1936 r.
Паводле: Magazyn Polski. 1995.
№1 (15). S. 24-25
Дасылайце свае вершы пра Гародню
Помнік
Мадэрн па Сацыялістычнай 44
Слаўнае імя
Грыб Тамаш Тамашавіч (7(19).3.1895 – 25.1.1938) адзін з арганізатараў Цэнтральнай беларускай вайсковай рады, сябра Рады БНР, адзін з арганізатараў і кіраўнік БПСР, старшыня ІІ беларускага настаўніцкага з’езду Гродзеншчыны, рэдактар гродзенскай газеты «Родны край»
Уладзімір Бачкоў. Невядомая нам Гародня
Мастацтва, студзень 2007 года, №1
У 80-х гадах мінулага стагоддзя ў Стакгольме быў знойдзены адбітак гравюры вядомага тапографа і мастака Тамаша Макоўскага, які добра захаваўся. На ім – від Старой Гародні з левага берага ракі Нёман. Даступная раней даследчыкам копія была пазбаўлена паловы выявы – амаль усёй масавай забудовы горада, і было няясна, як яна размяшчалася ў ландшафце. Знойдзеная ж гравюра раскрывае эстэтычныя асаблівасці важнейшага этапу фарміравання горада, калі вызначыліся асноўныя элементы яго кампазіцыі, іх сувязі з тапаграфіяй ландшафту, што даволі істотна для рэстаўрацыйнага кірунку рэгенерацыі гістарычнай забудовы Гродна, якая застаецца па-ранейшаму актуальнай.
Глядзець
Рэканструкцыя - аднаўленне чаго-небудзь па апісаннях ці рэштках, якія захаваліся (Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы, 1999)