Гродзенскі гарвыканкам забараніў школьнікам удзельнічаць у канферэнцыі 30 красавіка 2008 года
Па загаду гарвыканкама з праграмы гарадской школьнай канферэнцыі выкінуты прозвішчы вучняў, якія прымалі ўдзел у абароне цэнтра Гродна
Яшчэ не заціхла водгулле забароны ўдзелу ў гарадской юбілейнай навуковай канферэнцыі двум дактарам гістарычных навук, вядомым беларускім гісторыкам А. Смаленчуку і А. Краўцэвічу, а гарадскія ўлады ўжо спрабуюць пераўтварыць успадабаны імі метад барацьбы з гісторыяй у традыцыю. На гэты раз забарона кранулася не масцітых гісторыкаў, а … дзяцей – вучняў гродзенскай сярэдняй школы №28.
Амаль год таму некалькі таленавітых дзесяцікласнікаў, вучняў гэтай школы, знялі фільм, прысвечаны так званай “рэканструкцыі” Гродна. Наіўныя маладзёны арганізавалі прэзентацыю гэтага фільма ў роднай навучальнай установе. У выніку, пасля таго, як гэты факт стаў вядомы мэру горада А. Антоненку, сваімі працоўнымі месцамі ледзь не паплаціліся загадчык гарадскога упраўлення адукацыі С. Блажэй, дырэктар школы М. Ахметаў і настаўнік школьнікаў, загадчык школьнага музея І. Рабкоў. Бацькоў школьнікаў (а некаторыя з іх займаюць даволі значныя пасады ў пагранічнай службе і КДБ) папярэдзілі па службовай лініі.
Здаецца, канфлікт быў вычарпаны, аднак няма межаў подласці і злапомнасці. 22 красавіка 2008 г. у ліцэі №1 г. Гродна мелася адбыцца 10-я юбілейная канферэнцыя “Миры моего Я”. Мэр горада патэлефанаваў дырэктару СШ №28 Ахметаву і загадаў забараніць удзел у канферэнцыі І. Рабкову і яго вучням А. Батуру і М. Латомскаму. Дырэктар ліцэя №1 А. Панцэвіч хуценька перарабіў праграму канферэнцыі, выкінуўшы адтуль імёны згаданых вучняў.
Справа, зразумела, не ў тым, што школьнікі збіраліся выступіць з дакладамі аб разбурэнні гістарычнага цэнтра Гродна. Даклад вучняў быў прысвечаны гісторыі гродзенскай лютэранскай абшчыны, а даклад І. Рабкова называўся: “Патрыятычнае выхаванне школьнікаў на прыкладзе музея 29-й арміі”. Але, як бачым, “патрыятычнае выхаванне” і тым больш праўдзівая гісторыя не бяруцца ў разлік, калі трэба звесці рахункі з тымі, хто не дагадзіў, ня важна, ці гэта доктар навук, ці гэта школьнік.
З праграмы гарадской навуковай канферэнцыі, якая пройдзе 29 красавіка, імёны школьнікаў і іх настаўніка таксама выкінулі.
Ну, але тыя асабліва не пакрыўдзяцца, бо гэтыя псеўданавуковыя канферэнцыі нікому ніякай крыўды не прыносяць. Затое зробленая хлопцамі справа – зняты імі фільм – назаўсёды застанецца аб’ектыўным сведчаннем таго, што адбывалася і адбываецца ў Гродне. Усе жадаючыя могуць яго паглядзець.
Спадчына (Гродна, 2007)
Частка 1
Частка 2
Частка 3
Частка 4
Апошнія каментарыі:
JurasH
26-05-2008, 11:50
Очень,очень много. По пару штук в каждой четверти.
Jurka
06-05-2008, 18:11
А колькі, калі не сакрэт. Распавядзіце!
JurasH
06-05-2008, 16:50
Жалко, что автор статьи не упомянул о количестве проверок в школе, после презентации фильма.
Ізноў я тут. Цябе вітаю,
Мой родны Горадзень стары.
Ізноў па вуліцах лятаю
Да самай позняе пары.
З цябе нацешыцца няможна
Пасля разлукі ў тры гады!
Як міла плітачка тут кожна,
Дамы, бульварчыкі, сады.
Хрыбты мастоў пераламаных,
Ахвяры скончанай вайны.
Шкада мне вас, параскіданых,
Ўдалыя Нёмана сыны!
І ты – Нямога Пасяджэння
Магутны замак – як жывеш!
Праб’е часіна адраджэння –
Ізноў ты, мілы, загудзеш!
Макар Краўцоў
Дасылайце свае вершы пра Гародню
Помнік
вул. Урыцкага 5
Слаўнае імя
Сяўрук Пётр Якаўлевіч (1905 – 4.10.1929) сябра БСРГ, арганізатра хатняй бібліятэкі, першы старшыня Гродзенскай акруговай управы ТБШ, пачынаючы літаратар
Стас Пачобут: Тое, што зрабілі з Гародняй – жах. Для мяне гэта не рэканструкцыя, а знішчэнне. Сёння страшна прайсці па Савецкай плошчы. Сярод гарадзенцаў шмат незадаволеных гэтым. І да той пары, пакуль грамадскія ініцыятывы не будуць мець палітычнай афарбоўкі, то цалкам рэальна, што гэта праца прынясе плён.
“Гістарычная памяць - гэта падмурак патрыятызма і любові, падмурак шляхетнага пачуцця любові і павагі чалавека да сваёй Бацькаўшчыны. Нам добра вядома, да чаго можа прывесці занядбанне гістарычнага мінулага, таптанне правераных стагоддзямі маральных каштоўнасцяў, на якіх трымаецца пераемнасць пакаленняў. Непазбежным наступствам гэтага занядбання памяці з'яўляецца разбурэнне дзяржаваў і гуманітарныя катастрофы, якія прыводзяць да чалавечых ахвяраў, шматлікіх трагедый у лёсах людзей і цэлых краін”
А.Р. Лукашэнка з прамовы падчас асвячэння ракі святой Ефрасінні Полацкай
Рэканструкцыя - аднаўленне чаго-небудзь па апісаннях ці рэштках, якія захаваліся (Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы, 1999)