|
Варабей Мацвей Аляксандравіч
1895 – 1942
грамадска-палітычны дзеяч пачатку ХХ ст.
Нарадзіўся ў в. Якубовічы Берштаўскай гміны; быў селянінам. У 1915-1922 гадах – у Расіі, дзе, паводле звестак польскай паліцыі, працаваў канцылярыстам у рэўкаме. У 1920-х гадах зрабіў няўдалую спробу перайсці ў СССР. На 1924 год – намеснік старшыні Гродзенскага беларускага правінцыяльнага камітэту. Удзельнічаў у з’ездзе Цэнтральнага БНК у Вільні 9-10 чэрвеня 1924 года. З 1926 года знаходзіцца пад наглядам паліцыі. На 1927 год быў сакратаром гуртка БСРГ у в. Якубовічы, на 1928 год – бібліятэкар гуртку ТБШ у в. Якубовічы. Старшыня ячэйкі КПЗБ у в. Якубовічы. 5 лютага 1928 года быў арыштаваны і дастаўлены ў следчы аддзел у Гродне. Паводле польскай паліцыі, “былы грамадовец, а зараз умеркаваны і мала папулярны дзеяч...”. Павешаны нацыстамі ў гады Другой сусветнай вайны.
Поўны спіс імёнаў
Апошнія каментарыі:
|
|
sajtawik! A czy chciałbyś, bu o Tobie mówili: ruski, czy białoruski - wszystko kacapy!? Przypuszczam, że NIE. Twoje porównanie Polaków do Rosjan wynika po prostu z marnej wiedzy historycznej i głowy naładowanej sowiecką propagandą. Życzę Ci powodzenia, bo przypuszczam, że na rzeczową dyskusję jeszcze za wcześnie... |
|
|
Prosze Pana (czy terz Panni) ostatniego komentatora zobaczyc rze te slowa pohodza z gazety 1920 roku wydania. TO JEST CYTATA. Prosze czytac texty uwarznej. Ale co sie tyczy moih pogladow na sprawie to jestem z ta cytata zgodny, malo co sie zmienilo. Dla mnie co polak, co moskal. |
|
|
"У Горадні бушавала польская чорная сотня, каторая, карыстаючыся з прыходу немцаў, захацела спалянізаваць гэтае спрадвечнае беларускае места і з гэтай мэтаю натужала ўсе свае сілы". Autorowi tego tekstu proponuje terapię w oddziale zamkniętym, albo od razu operację ucisku na mózg. Większych bzdur chyba nikt nigdy nie napisał.
Okazuje się, że tak jak w czasach Orzeszkowej, tak i teraz NIC nie warto robić dla tak zwanych Białorusinów, bo i tak na koniec 'sviadomyja' kopną cię w tyłek. |
Праглядзець усе выказванні (Усяго 8)
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Лірыка...
|
* * *
|
Іду па Горадні. Пілуюць дрэвы
І не пад корань, а галіны толькі.
Маўляў, і так засохнеце самыя,
А выжывеце – што ж, спілуем зноўку.
Яны стаяць, а з ранаў сок як слёзы.
Галінаў рэшткі – нібы рукі – ў неба.
Яны былі таполі і бярозы.
Нічога ім, апроч жыцця, не трэба.
Жыцця, заўважце, а не існавання,
Калі пілуеце – то лепш пад корань.
Пілуюць дрэвы з вечара да рання.
Пілуюць дрэвы. Засынае горад.
Света Карпей
|
Дасылайце свае вершы пра Гародню
|
|
Помнік
| |
Барысаглебская (Каложская) царква к. ХІ ст.
|
|
|
|
Слаўнае імя
Марцінчык Мікалай Міхайлавіч (16.12.1901 – 23.05.1980)
старшыня Беларускага студэнцкага саюзу, рэдактар часопіса “Студэнцкая думка”, намеснік старшыні Галоўнага праўлення ТБШ |
Чытайце ў Бібліятэцы
 Горадня на малюнках Напалеона Орды
12 сакавіка 2008 года
Якасная электронная падборка ўсіх вядомых сёння малюнкаў Напалеона Орды з выявамі Горадні, подпісамі да іх, а таксама фотаздымкамі з сучасным выглядам мясцін, намаляваных Ордам амаль 150 гадоў таму
Глядзець
|
|
Рэканструкцыя - аднаўленне чаго-небудзь па апісаннях ці рэштках, якія захаваліся
(Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы, 1999)
|
|
|
|
