Грыб Тамаш Тамашавіч 7(19).3.1895 – 25.1.1938 адзін з арганізатараў Цэнтральнай беларускай вайсковай рады, сябра Рады БНР, адзін з арганізатараў і кіраўнік БПСР, старшыня ІІ беларускага настаўніцкага з’езду Гродзеншчыны, рэдактар гродзенскай газеты «Родны край» Псеўданімы Т. Глеба, Антон Небарака, крыптонім «Т.Г.» Нарадзіўся ў в. Паляны Смаргонскага р-на ў беднай сялянскай сям’і. Вучыўся ў Пецярбургскім псіханеўралагічным інстытуце, дзе зблізіўся з беларускім рухам. У 1914 годзе мабілізаваны на Паўночны фронт. Пасля лютаўскай рэвалюцыі ўступіў у БСГ. Адзін з арганізатараў Цэнтральнай беларускай вайсковай рады. У снежні 1917 года дэлегат ад вайсковай арганізацыі на І Усебеларускі з’езд. Сябра Рады БНР і яе выканаўчага камітэту, народны сакратар земляробства ва ўрадзе Я. Варонкі. Адначасова з’яўляўся сакратаром беларускай школьнай секцыі пры Мінскай гарадской думе. У студзені 1918 года быў дэлегатам 3-га Усерасійскага з’езду Саветаў, які адбыўся ў Петраградзе. Адзін з арганізатараў і кіраўнік БПСР. У студзені-сакавіку 1919 года выдаваў у Вільні газету “Грамадзянін”. Двойчы арыштоўваўся польскімі ўладамі. Другі раз быў арыштаваны ў пачатку 1920 года ў Мінску як сябра Мінскага падпольнага паўстанцкага камітэту. Быў інтэрнаваны ў лагер Домбіе пад Кракавам, адкуль уцёк. З канца 1920 года ў эміграцыі ў Коўне, дзе ўдзельнічаў у выданні газеты “Сялянская доля”. З восені 1922 года ў Празе. У 1928 годзе скончыў філасофскі факультэт Карлава універсітэта, абараніўшы дысертацыю на тэму “Пытанне народа і нацыі”. Быў сябрам замежнага бюро БПСР. Прымаў удзел у рабоце Беларускай рады, Беларускага культурнага таварыства імя Ф.Скарыны, Аб’яднання беларускіх студэнцкіх арганізацый, з’яўляўся сакратаром-кіраўніком Беларускага навуковага кабінету. У 1934-1938 гадах працаваў загадчыкам Беларускага замежнага архіву, складаў бібліяграфію па беларусазнаўству. Супрацоўнічаў з часопісамі “Перавясла”, “Іскры Скарыны”, “Студэнцкая думка”, “Золак”, “Бюлетэні загранічнай групы БПСР”. Пахаваны на Альшанках у Празе. У Гродна прыехаў у чэрвені-ліпені 1919 года. З’яўляўся адначасова старшынём адбыўшагася 6 ліпеня 1919 года ІІ беларускага настаўніцкага з’езду Гродзеншчыны і канферэнцыі БПС-Р Гродзеншчыны. Арыштаваны польскімі ўладамі 15 ліпеня 1919 года ў Вільні, як рэдактар гродзенскай газеты «Родны край», за артыкул «Правам ці мячом». Пазней быў пераведзены ў Гродзенскую турму, адкуль яго з дапамогай следчага Ю. Дамбровы вызвалілі 9 лістапада 1919 года пад заклад у 400 руб. «Пачалася зноў наша супольная праца. – Пісала П. Мядзёлка ў сваіх успамінах. – Газету, вядома, закрылі, але Томаш штодзённа вёў гутаркі з моладдзю, чытаў лекцыі па літаратуры, балазе, што мы жылі ў пакоі на другім паверсе Беларускага клубу, так што маглі сабірацца не толькі ў клубных пакоях, дзе часам круціліся шпікі, але і ў сваім пакоі». У канцы снежня 1919 года выехаў у Мінск. У Гродне жыў па адрасе: вул. Палявая, 8. Поўны спіс імёнаў Дадаць каментарый Імя: Каментарый: дзевяць пяць нуль чатыры - увядзіце гэты код лічбамі (цифрами) Апошнія каментарыі: Алекс 15-07-2011, 00:36 Шаноўныя мадэратары,будзьце ласкавы,прыбярыце калі ласка камент-абразу што вісіць амаль два гады "Паганцы беларутэны" ,гэта абраза для іншых беларусаў. З павагай, Алекс. jendrus 19-12-2009, 23:39 to zet000 Ганарыцца - прынамсі памятаць і паспрабаваць зразумець. Аднак і даваць ацэнку ўсяго, што было зроблена. А наконт паганцаў... Я амаль упэўнены, што Вам на самой справе напляваць на Другую Сусветную. Інакш, Вы б не карысталіся нацыскай лексікай! zet0000 19-12-2009, 20:15 "1944 годзе быў абраны сябрам Беларускай цэнтральнай рады. Быў генеральным інспектарам «беларускага вызваленчага войска», якое фарміравалася на тэрыторыі Германіі." - круто??????????????!!!!!!!есць чым ганарыцца, яўэ ўспомніця пра СС Беларусь ...паганцы беларутэны Праглядзець усе выказванні (Усяго 13)

Галоўная | Аналітыка | Артыкулы ў прэсе | Фотахроніка | Галерэя | Слаўныя імёны | Бібліятэка | Гасцёўня | Апошнія каментарыі | Статыстыка наведванняў