Гродненский блог

РЭКАНСТРУКЦЫЯ

Аналітыка
У прэсе
Фотахроніка
Горадня заўтра

ГІСТОРЫЯ

Галерэя
Слаўныя імёны
Бібліятэка
Гасцёўня
Статыстыка
Апошнія каментарыі
Віртуальная Горадня
Гістарычныя шыльды
Альтэрнатыва
Каложа
Савецкая пл.
Савецкая вул.
Стары мост
Транспартная сістэма
Замкі
Новы Свет
Канструктывізм
Парк Жылібера
Гарадніца
Свяцк
Археалогія
Грамадская актыўнасць
Замежны вопыт
Экалогія

Пошук па сайце

Google

Кандратовіч Кіпрыян (Цыпрыян) Антонавіч
28.04.1859– 31.10.1932

сябра народнага сакратарыяту БНР, Галоўнакамандуючы беларускай народнай арміі ў часы І сусветнай вайны

Незаконнанароджаны сын графа Юрыя Трубяцкога, павятовага суддзі. Маці – Зінаіда Залеская – дачка абшарніка, меўшага маёнтак Місевічы каля Зіневіч (зараз Лідскі раён), выйшла замуж на шляхціца Кандратовіча, чыё прозвішча і імя па бацьку Кіпрыян і атрымаў. Трубяцкія дапамагалі выхоўваць малога Кіпрыяна, далі магчымасць атрымаць адукацыю і пачаць вайсковую кар’еру. Вучыўся ў Лідскай павятовай дваранскай школе. Вайсковую службу пачаў у 1875 годзе ў Вільні. У складзе грэнадзёрскага корпуса браў удзел у руска-турэцкай вайне 1877 – 1878 гадоў, быў афіцэрам для асобых даручэнняў пры штабе. У 1884 годзе скончыў Мікалаеўскую Акадэмію генеральнага штаба. У 1884-1900 гадах супрацоўнічаў у газеце “Московские ведомости” у якасці вайсковага аглядальніка. Аўтар працы «Плеўна і грэнадзёры 28 лістапада 1877 года». У 1900-1901 гадах начальнік 2-й брыгады 30-й пяхотнай дывізіі. Летам 1900 года прымаў удзел у падаўленні паўстання баксёраў у Кітаі. Удзельнік руска-японскай вайны 1904-1905 гадоў. Камандуючы 9-й Усходня-Сібірскай дывізіі. Прымаў удзел у бітве ў Вафангоў 2 чэрвеня 1904 года. 13 студзеня 1905 года, падчас наступу расейскага 1-га Сібірскага корпусу, быў паранены на камандным пункце. Пасля выздараўлення, у канцы 1905 года атрымаў званне генерал-лейтэнанта. Паводле А. Ігнац’ева, “элегантны генштабист”. З 1906 года камандзір 2-га армейскага корпусу. 17 ліпеня 1906 года быў узнагароджаны Ордэнам Св. Георгія чацвёртай ступені. З 1907 (па іншых звестках – 1908) года намеснік Туркестанскага генерал – губернатара і адначасова намеснік камандуючага Туркестанскай вайсковай акругі, начальнік штаба Сямірэчанскага казачага войска. З 1910 года ў ранзе генерала ад інфантэрыі быў прызначаны камандзірам 1-га Каўказкага армейскага корпусу і намеснікам тыфліскага генерал-губернатара. Каля 1910 года пабраўся шлюбам з Адай фон Рыхтар (1879(?) – 1954) – дачкой расейскага генерала. У 1912 годзе ў ніх нарадзілася адзіная дачка – Вера. Перад Першай сусветнай вайной купіў маёнтак Гародна ў Лідскім павеце. Са жніўня 1913 года – камандзір 23-га армейскага корпуса. У жніўні 1914 года, пад час Першай сусветнай вайны, на чале корпуса прымаў удзел у Усходня-прускай аперацыі. Пасля паражэння расейскіх войскаў, адхілены ад камандавання корпусам. Паводле Л. Лаўрэша, пасля верасня 1914 года інфармацыя пра генерала К. Кандратовіча ў расейскім войску не знойдзена. У 1917 годзе далучыўся да беларускага нацыянальнага руху. Сябра Беларускай народнай партыі сацыялістаў. На з’ездзе воінаў-беларусаў Заходняга фронту быў абраны ў Цэнтральную Беларускую Вайсковую раду, дзе ўзначаліў аддзел па фармаванні беларускіх вайсковых частак. У канцы кастрычніка 1917 года ў складзе дэлегацыі воінаў-беларусаў Заходняга фронту выехаў у Стаўку для перамоваў з Вярхоўным галоўнакамандуючым генералам М. Духоніным аб арганізацыі беларускіх вайсковых фармаванняў. Атрымаў дазвол на стварэнне беларускага корпуса на Заходнім фронце, але ня здолеў прыступіць да яго рэалізацыі ў сувязі з бальшавіцкім пераваротам. З 12(14) красавіка 1918 года - сябра Рады БНР ад Беларускага народнага прадстаўніцтва. Вылучаўся ў склад Народнага сакратарыяту БНР у маі 1918 года. У чэрвені 1918 года ездзіў з Мінска ў Вільню, даставіўшы А. Луцкевічу ад Я. Варонка 5 тыс. руб. на выданне «Гомана». 10 лістапада 1918 года нямецкія ўлады ў Мінску далі згоду на фармаванне атрадаў народнай міліцыі начале з генералам К. Кандратовічам. У канцы лістапада 1918 года - Галоўнакамандуючы беларускай народнай арміі, першапачаткова ўзначаліваў фарміраванне беларускіх вайсковых частак. Магчыма, тады ж адбылася ягоная сустрэча з кіраўніком польскай самаабароны генералам В. Вейтко пад час якой было вырашана, што беларусы і палякі выступяць разам супраць бальшавікоў. Але хутка беларускія часткі пакінулі Мінск і пераехалі ў Вільню. Праз кароткі час (да 24 снежня 1918 года) – віцэ-міністр абароны Літвы. Вясной 1919 года ў складзе дэлегацыі ўраду БНР разам з А. Азнабішыным і Л. Барковым выехаў у Парыж. У другой палове 1919 года – у Берліне, дзе разам з Л. Барковым арганізаваў манархічна-патрыятычную рускую арганізацыю. 13 лютага 1920 года загадам старшыні Рады народных міністраў БНР быў выключаны са складу беларускай дэлегацыі ў Парыжы. Канчаткова сышоў з гэтай пасады загадам старшыні Парыжскай дэлегацыі А. Ладнова 31 мая 1920 года. Пазней вяртаецца на радзіму. Апошнія гады жыцця прайшлі ў сваім маёнтку Гародня, хварэючы на страту каардынацыі руху. Першапачаткова быў пахаваны на лідскіх праваслаўных могілках, а ў маі 2000 года труна генерала была перазахавана каля царквы ў Воранаве.

У Гродна генерал К. Кандратовіч прыехаў з Вільні 4 студзеня 1919 года. 22 студзеня 1919 года А. Луцкевіч выпісаў яму пасведчанне дэлегата ў Парыж. З гродзенскага дзённіку А. Луцкевіча: «Генерал Кандратовіч маецца ехаць у Парыж сваім коштам. Пры нашых рэсурсах гэта шчасцье». Ад’ехаў з Гродна ў Берлін 4 лютага 1919 года.

Поўны спіс імёнаў


Дадаць каментарый
Імя:
Каментарый:
чатыры нуль дзевяць чатыры - увядзіце гэты код лічбамі (цифрами)


Апошнія каментарыі:

Алекс

15-07-2011, 00:36

Шаноўныя мадэратары,будзьце ласкавы,прыбярыце калі ласка камент-абразу што вісіць амаль два гады "Паганцы беларутэны" ,гэта абраза для іншых беларусаў.
З павагай,
Алекс.

  

jendrus

19-12-2009, 23:39

to zet000
Ганарыцца - прынамсі памятаць і паспрабаваць зразумець. Аднак і даваць ацэнку ўсяго, што было зроблена.
А наконт паганцаў... Я амаль упэўнены, што Вам на самой справе напляваць на Другую Сусветную. Інакш, Вы б не карысталіся нацыскай лексікай!

  

zet0000

19-12-2009, 20:15

"1944 годзе быў абраны сябрам Беларускай цэнтральнай рады. Быў генеральным інспектарам «беларускага вызваленчага войска», якое фарміравалася на тэрыторыі Германіі." - круто??????????????!!!!!!!есць чым ганарыцца, яўэ ўспомніця пра СС Беларусь ...паганцы беларутэны

  
Праглядзець усе выказванні (Усяго 13)

Галоўная | Аналітыка | Артыкулы ў прэсе | Фотахроніка | Галерэя | Слаўныя імёны | Бібліятэка | Гасцёўня | Апошнія каментарыі | Статыстыка наведванняў


Архітэктура Гродна па-беларуску і па-руску Architektura Grodna po-polsku Architecture of Hrodna in English Architektur Garthen in Deutsch

Лірыка...

Краю мой Нёман


Край мой - світанне,
Нёманам выплыў з цямрэчы,
ты на калені не станеш -
мудры і вечны.

Хай сабе плача рагоз,
хай сабе плачуць вярбіны.
Край чыстых слёз
з Нёмана да дамавіны.

Добрыя сэрцы
ледзьве трываюць ад здрады.
Добрыя сенцы
адчыняюцца словамі праўды...
Неба сагнуў у дугу
зрок бліскавіц тваіх востры.
Бурай дыхнуць на бягу
Нёмана конскія ноздры.

Стромай над вірам
стану, любоўю замглёна
Выбрала вырай
і адляту ў тваё лона...

  Данута Бічэль

Дасылайце свае вершы пра Гародню


Помнік

Піўзавод

Слаўнае імя

Пануцэвіч (Папуцэвіч) Вацлаў (1910 – 25.08.1991)
адзін з арганізатараў “руху маладых адраджэнцаў”, рэдактар часопіса “25 сакавіка”, кіраўнік Задзіночання беларускіх скаўтаў у эміграцыі, віцэ-старшыня Беларуска-амерыканскага каталіцкага таварыства, аўтар працы «Гарадзеншчына ў нацыянальным руху ў 1918-1919 гадах»

Чытайце ў Бібліятэцы

Дзесяць крокаў да аднаўленьня гарадзенскай староўкі. Рынак.
Аб’ект, які патрабуе першачарговасьці пры рэновацыі гістарычнага цэнтру – Рынак. Ніжэй падаецца да ўвагі распрацаваныя гарадзенскімі архітэктарамі і міласьціва прадстаўленыя Аленай Пархутай пляны рэконструкцыі гісторычнага разьвіцьця і пэрспэктываў рэновацыі гарадзенскага Рынку. Глядзець


Рэканструкцыя - аднаўленне чаго-небудзь па апісаннях ці рэштках, якія захаваліся
(Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы, 1999)


Беларуская Інтэрнэт-Бібліятэка  KAMUNIKAT.ORG

Save Hrodna !

Моладзевы інтэрнэт-праект 'Твой стыль'

Нашыя дзеткі

Радзіма майго духу

МГА Гісторыка: Робім гісторыю разам !

Rating All.BY

ewropa.blox.pl

Архітэктура Гродна: гісторыя і сучаснасць

Беларуская Смаленшчына