Касцевіч Макар Мацвеевіч 6(18).08.1891 – 1939
арганізатар першых беларускіх школак у Мінску, перакладчык кніг на беларускую мову, Старшыня кантрольнай камісіі Рады БНР
Літаратурныя псеўданімы: М. Краўцоў, Дзын-Дзылін, Звончык, Макар, Язэп Святазар, Picolo, Smreczyński, крыпт. З-ык, К. М., Кр. М., М. К.
З заможнай сялянскай сям’і, што жыла ў в. Баброўня Гродзенскага пав. Скончыў царкоўна-прыходскую школу ў в. Галавачы, а ў 1910 годзе – Свіслацкую настаўніцкую семінарыю. Працаваў у школе. З 1915 – у войску. Пасля ваеннай вучэльні служыў на Паўночна-Заходнім фронце. Узначальваў салдацкі камітэт 44-га армейскага корпусу, ад якога быў абраны дэлегатам на 1-ы Усебеларускі з’езд. Сакратар выканкама з’езду. Арганізатар першых беларускіх школак у Мінску. У 1918 годзе выкладаў на курсах беларусазнаўства пры Мінскай гарадской думе. У красавіку 1918 года быў дэлегаваны Народным сакратарыятам БНР атрымаць грошы ад Барысаўскай павятовай земскай управы. Галасаваў за тэлеграму нямецкаму кайзеру вясной 1918 года. Быў абраны Мінскай гарадской думай ў красавіку 1918 года міравым суддзёй. Сябра БПС-Р. Старшыня кантрольнай камісіі Рады БНР і сябра мандатнай камісіі Рады. З 7 снежня 1918 года камісар літоўскага ўраду ў Сакольскім павеце. Пры бальшавіках у сакавіку - жніўні 1919 года працаваў настаўнікам на Гродзеншчыне. Пад час польскай акупацыі ў 1919–1920 гадах сябра Часовага БНК і БВК. З 1916 года друкаваўся ў беларускіх газетах, у тым ліку: «Вольная Беларусь», «Наша думка», «Беларуская крыніца», «Сялянская ніва», «Беларускае слова», «Родны край», часопісах «Рунь», «Маланка», «Беларуская культура», «Шлях моладзі» і інш. У 1919 годзе быў супрацоўнікам газет «Звон» і «Беларусь». Пад час Слуцкага паўстання загадчык друкарні паўстанцаў у Клецку. Удзельнік 1-й Усебеларускай канферэнцыі ў Празе ў верасні 1921 года. У 1922 – 1923 гадах працаваў у Радашковіцкай беларускай гімназіі. У сярэдзіне 1920-х гадоў жыў у Вільні. У 1923 годзе рэдактар часопісу «Саха», забароненага пасля першага нумару. Выдаў некалькі сваіх перакладаў кніг розных аўтараў на беларускую мову. У 1926 годзе арыштаваны польскімі ўладамі. Сябра беларускага культурна-асветніцкага таварыства “Асвета”. З 1927 года актыўна ўдзельнічаў у рабоце Беларускага навуковага таварыства. Арганізоўваў у родных мясцінах беларускія канцэрты і спектаклі. У 1930-я гады адыйшоў ад літаратурнай творчасці. Быў беспрацоўным. Сябра Галоўнай управы ТБШ у 1936 – 1937 гадах. У кастрычніку 1939 года працаваў у рэдакцыі газеты «Віленская праўда». Неўзабаве быў рэпрэсаваны органамі НКУС. Загінуў у зняволенні.
Апавяданне М. Касцевіча «Час самагубства», якое было надрукавана ў газеце «Вольная Беларусь» 14 ліпеня 1918 года, было датавана 22 чэрвеня 1912 года, а ў якасці месца напісання ўзгадвалася Гродна. Зноў быў у Гродне ў канцы 1918 года. 23 снежня 1918 напісаў верш «Паварот да Гародні», упершыню надрукаваны ў гродзенскай газеце “Беларусь” 30 сакавіка 1919 года і перадрукаваны 19 кастрычніка 1919 года ў газеце «Звон». Зноў прыехаў у Гродна з м.Саколка ўвечары 3 студзеня 1919 года. Ад’ехаў з Гродна 21 студзеня 1919 года, хутчэй за ўсё, у Мінск.
Поўны спіс імёнаў
Апошнія каментарыі:
|
|
Шаноўныя мадэратары,будзьце ласкавы,прыбярыце калі ласка камент-абразу што вісіць амаль два гады "Паганцы беларутэны" ,гэта абраза для іншых беларусаў. З павагай, Алекс. |
|
|
to zet000 Ганарыцца - прынамсі памятаць і паспрабаваць зразумець. Аднак і даваць ацэнку ўсяго, што было зроблена. А наконт паганцаў... Я амаль упэўнены, што Вам на самой справе напляваць на Другую Сусветную. Інакш, Вы б не карысталіся нацыскай лексікай! |
|
|
"1944 годзе быў абраны сябрам Беларускай цэнтральнай рады. Быў генеральным інспектарам «беларускага вызваленчага войска», якое фарміравалася на тэрыторыі Германіі." - круто??????????????!!!!!!!есць чым ганарыцца, яўэ ўспомніця пра СС Беларусь ...паганцы беларутэны |
Праглядзець усе выказванні (Усяго 13)
|
|