|
| Ламашэвіч Надзея, Ламашэвічанка ? – ?
актрыса Гродзенскай беларускай трупы, сябра Гродзенскай гарадской управы ТБШ, кіраўнік беларускай кнігарні, прадстаўнік БСРПК “Змаганне” у Гродне, адна з аўтараў аднаднеўкі “Пралом”
26 студзеня 1925 года выступіла ў ролі Мар’яны ў спектаклі “Шчаслівы муж”, які сыграла Гродзенская беларуская трупа. Магчыма, была арыштавана польскай паліцыяй 5 кастрычніка 1925 года, аднак, у газеце “Жыцьцё Беларуса” узгадваецца Марыя Ламашэвічанка, а не Надзея. Зноў грала ў п’есе “Шчаслівы муж” 19 кастрычніка 1926 года. Сябра Гроденскага беларускага дабрачыннага таварыства, Гродзенскай гарадской управы ТБШ. На з’ездзе павятовых дэлегатаў ТБШ у Гродне 12 ліпеня 1928 года была абрана віцэ-старшынём Гродзенскага акруговага праўлення ТБШ і сакратаром гарадскога гуртка ТБШ. Удзельнік Гродзенскага акруговага з’езду ТБШ 14 кастрычніка 1928 года. Кіраўнік беларускай кнігарні і прадстаўнік БСРПК “Змаганне” у Гродне. Адна з аўтараў аднаднеўкі “Пралом” у чэрвені 1929 года. Была арыштавана 7 ліпеня 1929 года. Далейшы лёс невядомы.
На жнівень 1928 года жыла па адрасе: вул. Цментарная, 28.
Поўны спіс імёнаў
Апошнія каментарыі:
|
|
sajtawik! A czy chciałbyś, bu o Tobie mówili: ruski, czy białoruski - wszystko kacapy!? Przypuszczam, że NIE. Twoje porównanie Polaków do Rosjan wynika po prostu z marnej wiedzy historycznej i głowy naładowanej sowiecką propagandą. Życzę Ci powodzenia, bo przypuszczam, że na rzeczową dyskusję jeszcze za wcześnie... |
|
|
Prosze Pana (czy terz Panni) ostatniego komentatora zobaczyc rze te slowa pohodza z gazety 1920 roku wydania. TO JEST CYTATA. Prosze czytac texty uwarznej. Ale co sie tyczy moih pogladow na sprawie to jestem z ta cytata zgodny, malo co sie zmienilo. Dla mnie co polak, co moskal. |
|
|
"У Горадні бушавала польская чорная сотня, каторая, карыстаючыся з прыходу немцаў, захацела спалянізаваць гэтае спрадвечнае беларускае места і з гэтай мэтаю натужала ўсе свае сілы". Autorowi tego tekstu proponuje terapię w oddziale zamkniętym, albo od razu operację ucisku na mózg. Większych bzdur chyba nikt nigdy nie napisał. Okazuje się, że tak jak w czasach Orzeszkowej, tak i teraz NIC nie warto robić dla tak zwanych Białorusinów, bo i tak na koniec 'sviadomyja' kopną cię w tyłek. |
Праглядзець усе выказванні (Усяго 8)
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Лірыка...
|
* * *
|
Цішыня. Я іду па горадзе.
Сакавік. Канае зіма.
Выратуй душу маю, Горадня!
Цела выратую сама.
І ліхтар – стварэнне дзівоснае –
Свеціць толькі самому сабе.
І пачуцце нейкае млоснае,
Я стамілася ў барацьбе.
Снег ужо не адчуе дотыку,
Бо слядоў на ім – не злічыць.
А падумайце, колькі ахвотнікаў
Прайсціся па чыстай душы.
Света Карпей
| Дасылайце свае вершы пра Гародню
|
|
Помнік
| |
Піўзавод
|
|
|
|
Слаўнае імя
Чарапук Янка Антонавіч (12.08.1896 – 16.11.1957) старшыня пецярбургскага культурна-асветніцкага таварыства вольных беларусаў, чыноўнікам па спецыяльных даручэнняў пры міністэрстве замежных справаў БНР, арганізатар Беларускай партыі незалежных рэвалюцыянераў, віца-старшыня Беларуска-амерыканскай нацыянальнай рады |
Чытайце ў Бібліятэцы
Дзесяць крокаў да аднаўленьня гарадзенскай староўкі. Рынак.
Аб’ект, які патрабуе першачарговасьці пры рэновацыі гістарычнага цэнтру – Рынак. Ніжэй падаецца да ўвагі распрацаваныя гарадзенскімі архітэктарамі і міласьціва прадстаўленыя Аленай Пархутай пляны рэконструкцыі гісторычнага разьвіцьця і пэрспэктываў рэновацыі гарадзенскага Рынку.
Глядзець
|
|
Рэканструкцыя - аднаўленне чаго-небудзь па апісаннях ці рэштках, якія захаваліся (Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы, 1999)
|
|
|
|