Ластоўскі Вацлаў Юстынавіч 24.12.1882 – 23.01.1938 фактычны ўладальнік Віленскай «Беларускай кнігарні», старшыня ўраду БНР ад Народнай Рады, дырэктар Беларускага дзяржаўнага музея, арганізатар антыпольскага партызанскага руху на Гродзеншчыне ў пачатку 1920-х гадоў Псеўд.: Власт, Юры Верашчака, Арцём Музыка, Сваяк, Пагашчанін, Ю. Сулімірскі і інш. Каталік, але згодна ўласнай аўтабіяграфіі, у ягонай сям’і былі “ўніяцкія традыцыі”. Паходзіў з сям’і беззямельных сялян засценака Калеснікаў Дзісненскага пав. Віленскай губ. У 1904-1905 гадах слухаў лекцыі ў Пецярбургскім універсітэце. З 1906 года ў Рызе, дзе займаўся самаадукацыяй. Там жа далучыўся да беларускага руху. З сакавіка 1909 года – у Вільні. У 1902 годзе сябра Польскай сацыялістычнай партыі ў Літве, у 1906-1908 гадах – БСГ. У 1915 годзе ўваходзіў у склад партыі «Хрысціянская злучнасць». Рэдактар шэрагу беларускіх газет. Пад час Першай сусветнай вайны быў фактычным уладальнікам Віленскай «Беларускай кнігарні» і Беларускага выдавецкага таварыства. У 1918-1919 гадах – сябра Віленскай беларускай рады. У сакавіку 1918 годзе быў у складзе Рады БНР. У канцы 1918 года ўзначаліў Беларускае прадстаўніцтва пры літоўскай Тарыбе. Беларускі аташэ пры літоўскім пасольстве ў Берліне. Са снежня 1919 года – старшыня ўраду БНР ад Народнай Рады. У лютым 1920 года пераехаў у Рыгу, потым у Коўна. З 1919 па 1920 год быў сябрам БПСР. Уваходзіў у Камітэт загранічных груп БПСР. Быў старшынём Сувязі нацыянальна-дзяржаўнага вызвалення Беларусі. Удзельнік І-й Усебеларускай канферэнцыі ў Празе ў верасні 1921 года. 20 красавіка 1923 года падаў у адстаўку з пасады прэм’ер-міністра. Працаваў у Міністэрстве беларускіх справаў у Літве. У красавіку 1927 года пераехаў у БССР. Працаваў дырэктарам Беларускага дзяржаўнага музея, загадчыкам кафедры этнаграфіі пры Інбелкульце. У 1928 годзе – акадэмік АН Беларусі. 20 лістапада 1929 года вызвалены з пасады нязменнага сакратара АН Беларусі. 6 снежня 1930 года пазбаўлены звання акадэміка. 21 ліпеня 1930 года арыштаваны Томскім ДПУ. Высланы на 5 гадоў у Саратаў, дзе працаваў у аддзеле рэдкіх рукапісаў бібліятэкі Саратаўскага універсітэта. Паўторна арыштаваны 20 жніўня 1937 года. 23 студзеня 1938 года прыгавораны да расстрэлу. Рэабілітаваны ў 1958 і 1988 гадах. Магчыма, быў у Гродне на пачатак 1910-х гадоў, аб чым ускосна сведчыць ягоны верш прысвечаны Каложы, і ў 1916-1917 гадах па справах Гродзенскай беларускай школы. Паводле А. Борыка ўдзельнічаў у беларускім павятовым з’езде ў Гродне ў снежні 1918 года ў якасці прадстаўніка Віленскай беларускай рады. Арганізатар антыпольскага партызанскага руху на Гродзеншчыне ў пачатку 1920-х гадоў. Поўны спіс імёнаў Дадаць каментарый Імя: Каментарый: чатыры нуль восем тры - увядзіце гэты код лічбамі (цифрами) Апошнія каментарыі: Алекс 15-07-2011, 00:36 Шаноўныя мадэратары,будзьце ласкавы,прыбярыце калі ласка камент-абразу што вісіць амаль два гады "Паганцы беларутэны" ,гэта абраза для іншых беларусаў. З павагай, Алекс. jendrus 19-12-2009, 23:39 to zet000 Ганарыцца - прынамсі памятаць і паспрабаваць зразумець. Аднак і даваць ацэнку ўсяго, што было зроблена. А наконт паганцаў... Я амаль упэўнены, што Вам на самой справе напляваць на Другую Сусветную. Інакш, Вы б не карысталіся нацыскай лексікай! zet0000 19-12-2009, 20:15 "1944 годзе быў абраны сябрам Беларускай цэнтральнай рады. Быў генеральным інспектарам «беларускага вызваленчага войска», якое фарміравалася на тэрыторыі Германіі." - круто??????????????!!!!!!!есць чым ганарыцца, яўэ ўспомніця пра СС Беларусь ...паганцы беларутэны Праглядзець усе выказванні (Усяго 13)

Галоўная | Аналітыка | Артыкулы ў прэсе | Фотахроніка | Галерэя | Слаўныя імёны | Бібліятэка | Гасцёўня | Апошнія каментарыі | Статыстыка наведванняў