Ратуйма Гродна !

РЭКАНСТРУКЦЫЯ

Аналітыка
У прэсе
Фотахроніка
Горадня заўтра

ГІСТОРЫЯ

Галерэя
Слаўныя імёны
Бібліятэка
Гасцёўня
Статыстыка
Апошнія каментарыі
Віртуальная Горадня
Гістарычныя шыльды
Альтэрнатыва
Каложа
Савецкая пл.
Савецкая вул.
Стары мост
Транспартная сістэма
Замкі
Новы Свет
Канструктывізм
Парк Жылібера
Гарадніца
Свяцк
Археалогія
Грамадская актыўнасць
Замежны вопыт
Экалогія

Пошук па сайце

Google

Цярэшчанка Кузьма Юр’евіч
кастрычнік 1888 – 12.03.1922

сакратар міністэрства замежных справаў БНР, старшыня Часовага БНК, старшыня Цэнтральнага БНК, адзін са стваральнікаў Цэнтральнага беларускага саюза сельскай гаспадаркі (Цэнтрабелсаюз)

Нарадзіўся ў в. Замосцішча Рослаўскага пав. Смаленскай губ. Скончыў Пскоўскую каморніцкую школу ў 1906 годзе і Маскоўскі сельскагаспадарчы інстытут у 1912 годзе. З 1906 года прыхільнік партыі сацыялістаў-рэвалюцыянераў. Пад час вучобы ў Маскве з’яўляўся сябрам беларускага студэнцкага гуртка. З пачаткам Першай сусветнай вайны быў у арміі. У 1917 годзе – адзін з ініцыятараў стварэння і старшыня Пскоўскай беларускай рады. Удзельнік з’езду беларусаў-вайскоўцаў Паўночнага фронту ў Віцебску ў лістападзе 1917 года і І-га Усебеларускага з’езду. Сябра БПС-Р. Восенню 1918 года быў кааптаваны разам з А. Борыкам і А. Грыкоўскім у Віленскую беларускую раду. У снежні 1918 года разам з Т. Данілюком арганізаваў у Ваўкавыску сялянскі павятовы з’езд, на якім была створана Ваўкавыская беларуская сялянская павятовая рада. З 22 лістапада 1918 года выконваў абавязкі кіраўніка міністэрства ўнутраных справаў ураду БНР. Распрацаваў «Часовыя палажэнні аб губернскіх камісарыятах БНР». 1 лютага 1919 года быў прызначаны А. Луцкевічам сакратаром міністэрства замежных справаў БНР. Удзельнічаў у Беларускім з’ездзе Віленшчыны і Гродзеншчыны ў чэрвені 1919 года. Сябра ЦБРВіГ. Летам 1919 года выконваў абавязкі дыпламатычнага прадстаўніка БНР у краінах Балтыі. Вёў перамовы з прым’ер-міністрам латвійскага ўраду аб стварэнне на тэрыторыі Латвіі беларускіх вайсковых частак. 31 ліпеня 1919 года звярнуўся да кіраўніка латвійскага ўраду К. Ульманіса з просьбай аб стварэнні на тэрыторыі Латвіі вайсковай базы, з мэтай выхаду беларускіх частак на тэрыторыю Беларусі. У жніўні 1919 года звярнуўся да міністра замежных справаў Латвіі З. Мееровіца з просьбаю аб мабілізацыі беларусаў у асобныя часткі. Дамовіўся аб адкрыцці на тэрыторыі Латвіі Консульства БНР. Акрамя гэтага, К.Цярэшчанка вёў неафіцыйныя перамовы з князям Лівэнам, камандуючым дабраахвотніцкім расійскім аддзелам балтыйскага ляндэсвэру, аб фармаванні беларускіх атрадаў пры яго корпусе. Пасля вяртання ў Вільню на кароткі час арыштоўваўся польскімі ўладамі. З верасня 1919 года – у Мінску. Старшыня Часовага БНК. Удзельнічаў у надзвычайным сходзе Рады БНР 13 снежня 1919 года, на якім бы абраны сябрам Найвышэйшай рады. 17 снежня 1919 года звярнуўся да А.Луцкевіча з просьбай аб адстаўцы з пасады міністра ўнутраных справаў БНР. 28 снежня 1919 года Рада міністраў БНР прыняла ягоную адстаўку. У тым жа месяцы на з’ездзе БПС-Р быў выключаны з шэрагаў беларускіх эсэраў. Адзін з ініцыятараў стварэння ў студзені 1920 года Цэнтральнага беларускага саюза сельскай гаспадаркі (Цэнтрабелсаюз). У якасці сябра Найвышэйшай рады ўдзельнічаў 20-24 сакавіка 1920 года ў беларуска-польскіх перамовах. Пасля адмовы польскіх уладаў у правядзенні ў красавіку 1920 года 2-га Ўсебеларускага з’езду склаў з сябе паўнамоцтва старшыні БНК і перайшоў на сталую работу ў Цэнтрабелсаюз. Пад час савецкага наступлення ў ліпені 1920 года разам з Б. Тарашкевічам і В. Іваноўскім эвакуаваўся ў Варшаву. 15 жніўня 1920 года ад імя Найвышэйшай рады падпісаў з В. Ластоўскім акт аб каардынацыі дзяржаўнай працы. Разам з апошнім прымаў удзел у перамовах з прадстаўнікамі польскай дэлегацыі ў Рызе наконт будычыні беларуска-польскіх адносін. Восенню 1920 года з’яўляўся старшынём Цэнтральнага БНК. Удзельнічаў у Слуцкім паўстанні. Пасля самаліквідацыі Найвышэйшэй рады ўлетку 1921 года жыў у Вільні. Адзін з арганізатараў Саюзу сельскай гаспадаркі на Віленшчыне. Намагаўся стварыць у Вільні беларускую сельскагаспадарчую школу. Беспаспяхова выдвігаўся ад Цэнтральнага беларускага выбарчага камітэту ў сейм Сярэдзіннай Літвы. У 1922 годзе пераехаў у БССР, дзе працаваў на адказных пасадах у Цэнтрабелсаюзе. Раптоўна памёр пры загадкавых абставінах у пакоі вартаўніка будынка Наркамзема БССР у Мінску пасля святочнага вечара (паводле афіцыйных звестак - ад разрыву сэрца).

У сярэдзіне лістапада 1918 года К. Цярэшчанка быў прызначаны літоўскім урадам камісарам Гродзенскага павету, аднак, ужо 23 лістапада 1918 года загадам міністра ўнутранных справаў Літвы ўзначаліў Ваўкавыскі павет. У снежні 1918 года ўдзельнічаў у беларускім сялянскам з’ездзе ў Гродне. Разам з Т. Данілюком і А. Борыкам зноў прыехаў у Гродна 31 снежня 1918 года. 6 студзеня 1919 года прызначаны Я. Варонкам камісарам у Беласток, куды выехаў на наступны дзень. 16 студзеня зноў у Гродне. У лютым 1919 года выконваў абавязкі камісара Гродзенскага павету. Сябра клубу «Беларуская хатка» і ЦБРГ. Пад час свайго побыту ў Гродне зімой 1919 года ўступіў у РКП(б). 15 сакавіка 1919 года на паседжанні ўраду БНР у Гродне быў прызначаны міністрам унутраных справаў. Зноў быў праездам у Гродне каля 17 ліпеня 1920 года і восенню 1920 года. Хутчэй за ўсё, прыехаў з Рыгі, дзе ад імя Найвышэйшай рады вёў перамовы з В. Ластоўскім. 12 кастрычніка 1920 года абраны сябрам рэвізійнай камісіі Саюзу спажывецкіх кааператываў Гродзеншчыны. 21 лістапада 1920 года ў якасці прадстаніка Цэнтральнага беларускага камітэту прысутнічаў на беларускай вечарыне ў рэстарацыі «Раяль».

У Гродне ў пачатку 1919 года К. Цярэшчанка жыў у гатэлі “Еўропа”.

Поўны спіс імёнаў


Дадаць каментарый
Імя:
Каментарый:
тры сем сем нуль - увядзіце гэты код лічбамі (цифрами)


Апошнія каментарыі:

Алекс

15-07-2011, 00:36

Шаноўныя мадэратары,будзьце ласкавы,прыбярыце калі ласка камент-абразу што вісіць амаль два гады "Паганцы беларутэны" ,гэта абраза для іншых беларусаў.
З павагай,
Алекс.

  

jendrus

19-12-2009, 23:39

to zet000
Ганарыцца - прынамсі памятаць і паспрабаваць зразумець. Аднак і даваць ацэнку ўсяго, што было зроблена.
А наконт паганцаў... Я амаль упэўнены, што Вам на самой справе напляваць на Другую Сусветную. Інакш, Вы б не карысталіся нацыскай лексікай!

  

zet0000

19-12-2009, 20:15

"1944 годзе быў абраны сябрам Беларускай цэнтральнай рады. Быў генеральным інспектарам «беларускага вызваленчага войска», якое фарміравалася на тэрыторыі Германіі." - круто??????????????!!!!!!!есць чым ганарыцца, яўэ ўспомніця пра СС Беларусь ...паганцы беларутэны

  
Праглядзець усе выказванні (Усяго 13)

Галоўная | Аналітыка | Артыкулы ў прэсе | Фотахроніка | Галерэя | Слаўныя імёны | Бібліятэка | Гасцёўня | Апошнія каментарыі | Статыстыка наведванняў


Архітэктура Гродна па-беларуску і па-руску Architektura Grodna po-polsku Architecture of Hrodna in English Architektur Garthen in Deutsch

Лірыка...


Каложа


І
Дзень асеньні ішоў,
Да сярэдзіны, пэўна,
Серабрысты і сьпеўны                             
Між дрыготкіх дажджоў.
Парк суцішна дыхаў,
Спадарожнічаў дожджык…
Асьцярожна і ціха
Я прыйшла да Каложы.

ІІ
Яшчэ на гольлі вільгаць засталася.
У лісьце пахаваныя сьляды.
Алень драўляны на іканастасе –
Чыясь душа – схіліўся да вады.
І што мне, што знадворку непагода,
Што дождж па сэрцы коламі прайшоў?..
А голас сьвятара ляцеў свабодна
І зноў вяртаўся ад галасьнікоў.
 
ІІІ
Магчыма, самае прыватнае жаданьне,
Якое ўслых ня варта прамаўляць:
Калі пачнецца Суд,
Калі ў празрыстым раньні
Праз далеч сінюю труба пачне склікаць,
І страчаны Сусьвет
Паўстане ў новай сіле.
Душа і цела
Зьвяжуцца нанова –
Дай мне пачуць Твае сьвятыя словы:
"Дарую грэшным,
Бо яны любілі."
 
IV
Я думала: калі б застацца зараз
У восені, ўрачыстай і прыгожай,
Калі ўсё, усё зьмясьціцца можа
І апраўдацца для тваёй душы –
Асьветланай, усё пакінуць зараз!..
Ды смутак невымоўны
Ў дрэве кожным,
І парк мяне праводзіць ад Каложы.
І варта
Жыць.

Ганна Аўчыннікава

Дасылайце свае вершы пра Гародню


Помнік

Піўзавод

Слаўнае імя

Кізевіч Піліп (15.11.1893 – ?)
сябра Гродзенскай гарадской управы ТБШ і сябра Галоўнай управы ТБШ, на яго імя было аформлена валоданне беларускай кнігарняй у Гродне

Чытайце ў Бібліятэцы

Гродзенскі Новы свет
Таццяна Казак, 29 красавіка 2008 года
У апошні час захаванне аўтэнтычнага аблічча гістарычных гарадоў становіцца важнай праблемай у нашай краіне. У Еўропе даўно ахоўваюць не толькі будынкі да 1850 г. (як гэта агульнапрынята), але імкунуцца захаваць архітэктуру ХХ ст., у тым ліку будынкі савецкай эпохі.
У Гродна захаваліся помнікі розных часоў, у тым ліку і ХХ ст. Пачатак ХХ ст. і далейшыя 20-30-я гады стварылі цэлы гарадскі раён – Новы свет, па сутнасці акружылі старажытную частку Гродна дадатковымі жылымі кварталамі. Галоўным чынам будаўніцтва было сканцэнтравана у паўночнай частцы горада за рэчкай Гараднічанкай.
Глядзець


Рэканструкцыя - аднаўленне чаго-небудзь па апісаннях ці рэштках, якія захаваліся
(Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы, 1999)


Беларуская Інтэрнэт-Бібліятэка  KAMUNIKAT.ORG

Save Hrodna !

Моладзевы інтэрнэт-праект 'Твой стыль'

Нашыя дзеткі

Радзіма майго духу

МГА Гісторыка: Робім гісторыю разам !

Rating All.BY

ewropa.blox.pl

Архітэктура Гродна: гісторыя і сучаснасць

Беларуская Смаленшчына