Ратуйма Гродна !

РЭКАНСТРУКЦЫЯ

Аналітыка
У прэсе
Фотахроніка
Горадня заўтра

ГІСТОРЫЯ

Галерэя
Слаўныя імёны
Бібліятэка

 

Гасцёўня
Статыстыка
Апошнія каментарыі
Альтэрнатыва
Каложа
Савецкая пл.
Савецкая вул.
Стары мост
Транспартная сістэма
Замкі
Новы Свет
Канструктывізм
Парк Жылібера
Гарадніца
Археалогія
Грамадская актыўнасць
Замежны вопыт
Экалогія

Пошук па сайце

Google

Цярэшчанка Кузьма Юр’евіч
кастрычнік 1888 – 12.03.1922

сакратар міністэрства замежных справаў БНР, старшыня Часовага БНК, старшыня Цэнтральнага БНК, адзін са стваральнікаў Цэнтральнага беларускага саюза сельскай гаспадаркі (Цэнтрабелсаюз)

Нарадзіўся ў в. Замосцішча Рослаўскага пав. Смаленскай губ. Скончыў Пскоўскую каморніцкую школу ў 1906 годзе і Маскоўскі сельскагаспадарчы інстытут у 1912 годзе. З 1906 года прыхільнік партыі сацыялістаў-рэвалюцыянераў. Пад час вучобы ў Маскве з’яўляўся сябрам беларускага студэнцкага гуртка. З пачаткам Першай сусветнай вайны быў у арміі. У 1917 годзе – адзін з ініцыятараў стварэння і старшыня Пскоўскай беларускай рады. Удзельнік з’езду беларусаў-вайскоўцаў Паўночнага фронту ў Віцебску ў лістападзе 1917 года і І-га Усебеларускага з’езду. Сябра БПС-Р. Восенню 1918 года быў кааптаваны разам з А. Борыкам і А. Грыкоўскім у Віленскую беларускую раду. У снежні 1918 года разам з Т. Данілюком арганізаваў у Ваўкавыску сялянскі павятовы з’езд, на якім была створана Ваўкавыская беларуская сялянская павятовая рада. З 22 лістапада 1918 года выконваў абавязкі кіраўніка міністэрства ўнутраных справаў ураду БНР. Распрацаваў «Часовыя палажэнні аб губернскіх камісарыятах БНР». 1 лютага 1919 года быў прызначаны А. Луцкевічам сакратаром міністэрства замежных справаў БНР. Удзельнічаў у Беларускім з’ездзе Віленшчыны і Гродзеншчыны ў чэрвені 1919 года. Сябра ЦБРВіГ. Летам 1919 года выконваў абавязкі дыпламатычнага прадстаўніка БНР у краінах Балтыі. Вёў перамовы з прым’ер-міністрам латвійскага ўраду аб стварэнне на тэрыторыі Латвіі беларускіх вайсковых частак. 31 ліпеня 1919 года звярнуўся да кіраўніка латвійскага ўраду К. Ульманіса з просьбай аб стварэнні на тэрыторыі Латвіі вайсковай базы, з мэтай выхаду беларускіх частак на тэрыторыю Беларусі. У жніўні 1919 года звярнуўся да міністра замежных справаў Латвіі З. Мееровіца з просьбаю аб мабілізацыі беларусаў у асобныя часткі. Дамовіўся аб адкрыцці на тэрыторыі Латвіі Консульства БНР. Акрамя гэтага, К.Цярэшчанка вёў неафіцыйныя перамовы з князям Лівэнам, камандуючым дабраахвотніцкім расійскім аддзелам балтыйскага ляндэсвэру, аб фармаванні беларускіх атрадаў пры яго корпусе. Пасля вяртання ў Вільню на кароткі час арыштоўваўся польскімі ўладамі. З верасня 1919 года – у Мінску. Старшыня Часовага БНК. Удзельнічаў у надзвычайным сходзе Рады БНР 13 снежня 1919 года, на якім бы абраны сябрам Найвышэйшай рады. 17 снежня 1919 года звярнуўся да А.Луцкевіча з просьбай аб адстаўцы з пасады міністра ўнутраных справаў БНР. 28 снежня 1919 года Рада міністраў БНР прыняла ягоную адстаўку. У тым жа месяцы на з’ездзе БПС-Р быў выключаны з шэрагаў беларускіх эсэраў. Адзін з ініцыятараў стварэння ў студзені 1920 года Цэнтральнага беларускага саюза сельскай гаспадаркі (Цэнтрабелсаюз). У якасці сябра Найвышэйшай рады ўдзельнічаў 20-24 сакавіка 1920 года ў беларуска-польскіх перамовах. Пасля адмовы польскіх уладаў у правядзенні ў красавіку 1920 года 2-га Ўсебеларускага з’езду склаў з сябе паўнамоцтва старшыні БНК і перайшоў на сталую работу ў Цэнтрабелсаюз. Пад час савецкага наступлення ў ліпені 1920 года разам з Б. Тарашкевічам і В. Іваноўскім эвакуаваўся ў Варшаву. 15 жніўня 1920 года ад імя Найвышэйшай рады падпісаў з В. Ластоўскім акт аб каардынацыі дзяржаўнай працы. Разам з апошнім прымаў удзел у перамовах з прадстаўнікамі польскай дэлегацыі ў Рызе наконт будычыні беларуска-польскіх адносін. Восенню 1920 года з’яўляўся старшынём Цэнтральнага БНК. Удзельнічаў у Слуцкім паўстанні. Пасля самаліквідацыі Найвышэйшэй рады ўлетку 1921 года жыў у Вільні. Адзін з арганізатараў Саюзу сельскай гаспадаркі на Віленшчыне. Намагаўся стварыць у Вільні беларускую сельскагаспадарчую школу. Беспаспяхова выдвігаўся ад Цэнтральнага беларускага выбарчага камітэту ў сейм Сярэдзіннай Літвы. У 1922 годзе пераехаў у БССР, дзе працаваў на адказных пасадах у Цэнтрабелсаюзе. Раптоўна памёр пры загадкавых абставінах у пакоі вартаўніка будынка Наркамзема БССР у Мінску пасля святочнага вечара (паводле афіцыйных звестак - ад разрыву сэрца).

У сярэдзіне лістапада 1918 года К. Цярэшчанка быў прызначаны літоўскім урадам камісарам Гродзенскага павету, аднак, ужо 23 лістапада 1918 года загадам міністра ўнутранных справаў Літвы ўзначаліў Ваўкавыскі павет. У снежні 1918 года ўдзельнічаў у беларускім сялянскам з’ездзе ў Гродне. Разам з Т. Данілюком і А. Борыкам зноў прыехаў у Гродна 31 снежня 1918 года. 6 студзеня 1919 года прызначаны Я. Варонкам камісарам у Беласток, куды выехаў на наступны дзень. 16 студзеня зноў у Гродне. У лютым 1919 года выконваў абавязкі камісара Гродзенскага павету. Сябра клубу «Беларуская хатка» і ЦБРГ. Пад час свайго побыту ў Гродне зімой 1919 года ўступіў у РКП(б). 15 сакавіка 1919 года на паседжанні ўраду БНР у Гродне быў прызначаны міністрам унутраных справаў. Зноў быў праездам у Гродне каля 17 ліпеня 1920 года і восенню 1920 года. Хутчэй за ўсё, прыехаў з Рыгі, дзе ад імя Найвышэйшай рады вёў перамовы з В. Ластоўскім. 12 кастрычніка 1920 года абраны сябрам рэвізійнай камісіі Саюзу спажывецкіх кааператываў Гродзеншчыны. 21 лістапада 1920 года ў якасці прадстаніка Цэнтральнага беларускага камітэту прысутнічаў на беларускай вечарыне ў рэстарацыі «Раяль».

У Гродне ў пачатку 1919 года К. Цярэшчанка жыў у гатэлі “Еўропа”.

Поўны спіс імёнаў


Дадаць каментарый
Імя*:
E-mail:
Каментарый*:
тры восем шэсць два - увядзіце гэты код лічбамі (цифрами)*


* - палі, абавязковыя да запаўнення

Апошнія каментарыі:

Marie

16-05-2008, 17:57

sajtawik! A czy chciałbyś, bu o Tobie mówili: ruski, czy białoruski - wszystko kacapy!? Przypuszczam, że NIE. Twoje porównanie Polaków do Rosjan wynika po prostu z marnej wiedzy historycznej i głowy naładowanej sowiecką propagandą. Życzę Ci powodzenia, bo przypuszczam, że na rzeczową dyskusję jeszcze za wcześnie...

  

sajtawik

13-05-2008, 23:55

Prosze Pana (czy terz Panni) ostatniego komentatora zobaczyc rze te slowa pohodza z gazety 1920 roku wydania. TO JEST CYTATA. Prosze czytac texty uwarznej. Ale co sie tyczy moih pogladow na sprawie to jestem z ta cytata zgodny, malo co sie zmienilo. Dla mnie co polak, co moskal.

  

Marie

12-05-2008, 15:52

"У Горадні бушавала польская чорная сотня, каторая, карыстаючыся з прыходу немцаў, захацела спалянізаваць гэтае спрадвечнае беларускае места і з гэтай мэтаю натужала ўсе свае сілы". Autorowi tego tekstu proponuje terapię w oddziale zamkniętym, albo od razu operację ucisku na mózg. Większych bzdur chyba nikt nigdy nie napisał.
Okazuje się, że tak jak w czasach Orzeszkowej, tak i teraz NIC nie warto robić dla tak zwanych Białorusinów, bo i tak na koniec 'sviadomyja' kopną cię w tyłek.

  
Праглядзець усе выказванні (Усяго 8)

Галоўная | Аналітыка | Артыкулы ў прэсе | Фотахроніка | Галерэя | Слаўныя імёны | Бібліятэка | Гасцёўня | Апошнія каментарыі | Статыстыка наведванняў

Архітэктура Гродна па-беларуску і па-руску Architektura Grodna po-polsku Architecture of Hrodna in English Architektur Garthen in Deutsch

Лірыка...


Каложа


Як анёл у жывым абліччы – 
Храм васкрос на зямлі святой,
Каб на вечным гарэць Знічы
У абдымках з маёй душой.
Ад пакутаў пазбавіць ня зможа
Нават крыж ля старой сцяны, 
Хоць і моліцца небу Каложа – 
Ерэтычна маўчаць званы.
А ля храма дуб – як законнік,
Як пакінуты ў моры плыт,
Па царкве сумуе, гаротнік,
Як па Горадні князь Давыд.
Нібы колішні наступ крыжакаў,
Хвалі Нёмнавы рвуць валы.
Косці – сведчанні даўніх жахаў
Вымываюць з нутра гары.

Валянцін Дубатоўка

Дасылайце свае вершы пра Гародню


Помнік

вул. Гараднічанская 23

Слаўнае імя

Амельянчык Мікалай Мацвеевіч (1899 – ?)
грамадскі дзеяч, самадзейны акцёр, арганіст у лютэранскай кірсе

Чытайце ў Бібліятэцы

Ці памаладзее калі-небудзь Стары Замак?
30 снежня 2006 года
Некалькі словаў аб плануемай у хуткім часе рэканструкцыі Старога Замка. Гісторыя праектаў рэстаўрацыі і эксклюзіўныя малюнкі. Глядзець


Рэканструкцыя - аднаўленне чаго-небудзь па апісаннях ці рэштках, якія захаваліся
(Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы, 1999)


Беларуская Інтэрнэт-Бібліятэка  KAMUNIKAT.ORG

Save Hrodna !

Моладзевы інтэрнэт-праект 'Твой стыль'

Нашыя дзеткі

Радзіма майго духу

МГА Гісторыка: Робім гісторыю разам !

Rating All.BY

ewropa.blox.pl

Архітэктура Гродна: гісторыя і сучаснасць