| Якімовіч Мікалай Мацвеевіч
27.09.1896 – 24.03.1929
сакратар Гродзенскага БНК, карэспандэнт віленскіх беларускіх газет, кіраўнік Гродзенскага павятовага сакратарыяту БСРГ
Псеўд.: Альфа (?), Нёманец (?), Нёман
Нарадзіўся ў Гродна. Былы расійскі афіцэр. Сябра РКП(б) з 1919 года. Тады ж, магчыма, прыехаў у Гродна з Масквы для канспіратыўнай працы. Хутчэй за ўсё, быў арыштаваны польскімі ўладамі ў ліпені 1919 года і сядзеў у Гродзенскай турме ў адзін час з Я. Антонавым і П. Мядзёлкай. 28 сакавіка 1920 года абраны ў склад Гродзенскага БНК, атрымаўшы 87 галасоў са 100 магчымых. На май 1921 года выконваў абавязкі сакратара Гродзенскага БНК. 27 красавіка 1921 года выехаў у якасці прадстаўніка Гродзенскага БНК у Коўна. Прысутнічаў на сходзе замежнай групы БПС-Р у Коўне 7 ліпеня 1921 года. Браў удзел у арганізацыйным паседжанні Гродзенскага камітэту дапамогі пацярпелым ад вайны ў Гродне 1 сакавіка 1922 года. Восенню 1922 года беспаспяхова вылучаўся ад блоку № 16 – нацыянальных меньшасцей на выбарах у польскі сейм па Бельскай выбарчай акрузе. У 1923 годзе, паводле польскай дыфензівы, з’яўляўся памочнікам С. Якавюка ў распаўсюджанні беларускай літаратуры ў Гродне. Кіраўнік Гродзенскага павятовага сакратарыяту Беларускага пасольскага клубу. 17 сакавіка 1923 года М. Якімовіч у чарговы раз быў арыштаваны і звольнены на наступны дзень. Аднак, ужо на пачатку мая 1923 года ён зноў арыштаваны па абвінавачанню, што пад час савецкага панавання летам 1920 года, супрацоўнічаў з бальшавікамі і, нават, выдаў некалькіх асобаў з ліку мясцовых палякаў органам ЧК. 5 мая ён абвясціў галадоўку, выступаючы супраць беспраўнага арышту. У якасці сведкі па «справе 45-ці» з 14 па 24 мая 1923 года знаходзіўся ў Беластоцкай турме. Паводле газеты “Вольны сцяг”, на 14 верасня 1923 года ў Гродне было прызначана судовае паседжанне па справе М. Якімовіча, абвінавачанага па арт. 108, часткі І крым. кодэкса. Рашэннем Гродзенскага акруговага суда 18 студзеня 1924 года ён быў асуджаны на 2 гады і 6 месяцаў турмы, але 27 мая 1924 года звольнены пастановай Апеляцыйнага суду ў Вільні. У лістападзе 1924 года ўвайшоў у склад Гродзенскага беларускага дабрачыннага таварыства. Карэспандэнт віленскіх беларускіх газет, у тым ліку “Беларускай справы”. Вясной 1925 года вёў справаздачу ў беларускіх газетах з адбыўшагася ў Гродне “працэса 72-х” над беларускімі партызанамі. 17 ліпеня 1925 года М. Якімовіч быў выкліканы да следчага канцылярыі ІІІ-га рэферата па справе антыдзяржаўных выступленняў у час мітынгу 1 мая. 24 ліпеня 1925 года ў Гродзенскім судзе разглядалася справа М. Якімовіча, які быў абвінавачаны па артыкулу 129 к.к., так як быццам казаў, што “савецкая ўлада лепшая” і, што “хутка прыйдуць савейкія войскі” і заклікаў не плаціць падаткі. Быў апраўданы судом. У 1925 годзе з’яўляўся кіраўніком Гродзенскага павятовага сакратарыяту БСРГ. Кандыдат у польскі сейм ад БСРГ. Пад час акадэмічнай вячэры ў Гродзенскім тэатры 28 кастрычніка 1925 года з нагоды пятых угодкаў смерці гродзенскага яўрэйскага паэта Л. Найдуса і адкрыцця на ягонай магіле помніка, М. Якімовіч выступіў з прамовай ад імя мясцовага беларускага грамадства. Напярэдадні 1 мая 1926 года адбыўся чарговы вобыск і арышт М. Якімовіча. Пры рэвізіі ў яго забралі газеты “Незалежны хлоп” і артыкулы падрыхтаванныя для беларускіх выданняў. 2 мая М. Якімовіч быў дастаўлены ў Гродзенскую турму, адкуль яго вызвалілі ўжо 18 мая. У ліпені 1926 года разам з паслом П. Валошыным правёў шэраг мітынгаў БСРГ у Гродзенскім павеце: у м.Крынкі, Лунна, Індура, Скідзелі. 13 чэрвеня 1926 года выступаў на мітынгу рады прафсаюзаў у Гродне. 27 чэрвеня разам з П. Валошыным удзельнічаў у мітынгу БСРГ у Гродзенскім тэатры, на якім выступіў з дакладам на тэму “Беларускі рух і класавае змаганне”. 7 жніўня М. Якімовіч разам з Я. Барадой звярнуліся да Гродзенскага віца-пракурора Мюллера ў справе галадоўкі вязняў Гродзенскай турмы. 18 верасня 1926 года ад імя гродзенскіх беларускіх арганізацый надаслаў прывітанне на адбыўшыюся ў Вільні вечарыну ў гонар 20-х узгодкаў беларускай прэсы. Віца-старшыня ІІІ-й канферэнцыі БСРГ Гродзенскага павету 19 верасня 1926 года. Пад час свайго выступлення прапанаваў паслаць прывітальную тэлеграму паслу С. Барану ў Беластоцкую турму. 31 кастрычніка 1926 года выступаў разам з П. Валошыным на мітынгу ў Гродне ў падтрымку блоку «Работніцкае аб’яднанне» на выбарах у гарадскую касу хворых. Кандыдат у склад Гродзенскай касы хворых ад гэтага ж блоку. Хутчэй за ўсё, быў зноў арыштаваны ў пачатку 1927 года. Асуджаны як сябра БСРГ па “справе 56-ці” ў 1928 годзе ў Вільні на 6 (па іншых дадзеных – 4) год пазбаўлення волі. Апеляцыйным судом прыгавор зменшаны да 2 год. Вызвалены з турмы 20 сакавіка 1929 года, за чатыры дні да смерці. Памёр у Гродзенскім сейміковым шпіталі. На ягоным пахаванні прысутнічала каля 200 чалавек, у тым ліку сябры Гродзенскай акруговай і гарадской управаў ТБШ. З прамовамі выступілі Б. Стрэшко і І. Баліцкі, пасля чаго, сабраўшыяся заспявалі рэвалюцыйны гімн. Паводле данясення польскай паліцыі прысутнічаўшыя на пахаванні праваслаўны пратадз’якан і псаломшчык, якія адпявалі памершага, пачушы песню, дэманстратыўна сышлі з могілак.
На 1924 год жыў па адрасе: вул. Ерусалімская, 17.
Поўны спіс імёнаў
Апошнія каментарыі:
|
|
Дзякуй вялікі, можа напішаце які матэрыльчык пра Льва Бакста кароценькі. вывесім на нашым сайце. |
|
|
О самом знаменитом гродненце ХХ века, театральном художнике "Руских сезонов", ставшем законодателем моды Модерна, читайте на страничке:
www.onegin-films.narod.ru/dontopen/bakst.html |
|
|
sajtawik! A czy chciałbyś, bu o Tobie mówili: ruski, czy białoruski - wszystko kacapy!? Przypuszczam, że NIE. Twoje porównanie Polaków do Rosjan wynika po prostu z marnej wiedzy historycznej i głowy naładowanej sowiecką propagandą. Życzę Ci powodzenia, bo przypuszczam, że na rzeczową dyskusję jeszcze za wcześnie... |
Праглядзець усе выказванні (Усяго 10)
|
|
